Ascot: królewski wyścig, królewska historia
Royal Ascot, jedno z najbardziej prestiżowych wydarzeń sportowych i towarzyskich w Wielkiej Brytanii, powróciło w tym roku, a wraz z nim tradycja, elegancja i wyśmienita rozrywka. Król Karol III i królowa Camilla, prowadząc królewską procesję, oficjalnie zainaugurowali pięciodniowe zawody, przyciągające rzesze miłośników wyścigów konnych i brytyjskiego stylu.
Od skromnych początków do globalnej sławy: ewolucja toru ascot
Historia Royal Ascot sięga 1711 roku, kiedy to królowa Anna, zapalona miłośniczka wyścigów i polowań, dostrzegła potencjał terenu w East Cote, na przedmieściach Londynu. To właśnie tam, jak twierdziła, konie mogły „galopować pełną prędkością”. Pierwszy wyścig, obejmujący siedem angielskich myśliwskich koni w trzech rundach o długości około ośmiu kilometrów, zakończył się zdobyciem Her Majesty’s Plate, nagrody o wartości 100 funtów szkockich. Początkowo to jedynie lokalna atrakcja, szybko zyskała popularność, stając się integralną częścią londyńskiego życia towarzyskiego.
Wraz z rosnącą popularnością, Ascot ewoluowało, oferując nie tylko wyścigi, ale i szereg rozrywek, od walk na gołębie, przez walki mężczyzn, po pokazy kuglarzy i kuglarek, a nawet freak show. Zauważalna potrzeba stałej infrastruktury doprowadziła do powstania pierwszych trybun w 1793 roku, zaprojektowanych przez George'a Slingsby'ego, które pomieściły 1650 widzów. Z biegiem lat, Ascot przechodziło kolejne metamorfozy, odpowiadając na zmieniające się potrzeby i oczekiwania publiczności.

Królewska enklawa: tradycja i elegancja
W 1839 roku, król Jerzy IV zlecił budowę specjalnej platformy widokowej z dwoma piętrami, przeznaczonej dla niego i jego gości, z przyległym trawnikiem – Royal Enclosure. To właśnie tam, po królewskiej procesji, rodzina królewska i zaproszeni goście obserwowali wyścigi. Dziś, Royal Enclosure to synonim elegancji i ekskluzywności, z surowym dress code'em: mężczyźni muszą nosić kamizelkę, krawat i melonik, a kobiety długą sukienkę lub spódnicę i kapelusz. Ta tradycja, trwająca od 1825 roku, jest integralną częścią uroku Royal Ascot.
W początkach XX wieku, król Edward VII, po wstąpieniu na tron w 1901 roku, nakazał rozbiórkę wszystkich trzech trybun w Royal Enclosure, zastępując je nowymi, wyposażonymi nawet w windy, za cenę 56 000 funtów. Kolejne zmiany zaszły w latach 60., kiedy to wiktoriańskie trybuny Alexandra, Iron i Grand zostały zastąpione nowoczesnym budynkiem Queen Elizabeth II Stand, mieszczącym 13 000 osób i wyposażonym w 280 prywatnych apartamentów.

Nowoczesny ascot: rewolucja na miarę xxi wieku
W latach 2004–2006, za panowania królowej Elżbiety II, Ascot przeszedł gruntowną modernizację, zaprojektowaną przez firmę HOK Sport (obecnie Populous). Architekt Rod Sheard określił cel projektu jako „budowa najlepszego toru wyścigowego na świecie”, a koszt inwestycji wyniósł aż 200 milionów funtów. Powstał imponujący grandstand, rozciągający się na długości 1575 metrów, z falującym dachem i kolumnami przypominającymi drzewa. Nowością był również centralny atrium, zapewniający dostęp do światła. Dodatkowo, zmodernizowano budynki z XIX i początku XX wieku oraz przebudowano tor.
Nawet teraz, Ascot nie przestaje się rozwijać. Król Karol III i królowa Camilla zwrócili uwagę na niedawne remonty pomieszczeń dla dżokejów i szatni, a także na instalację 1200 paneli słonecznych na dachu grandstandu. Royal Ascot to nie tylko wyścigi konne, to żywa legenda, która z każdym rokiem zyskuje nowy blask.